NOU 1972: 21 - Oppsigelse ved nådd pensjonsalder etter lov om folketrygd

Utgreiinga tek føre seg om arbeidstakarar skal få ein lovfesta rett til å halde fram i arbeid utover fastsett pensjonsalder, særleg i samband med forslag om å senke alminneleg pensjonsalder til 67 år. Ho peikar på eit konkret dilemma: rettspraksis har i stor grad godteke at det å nå ein aldersgrense åleine er sakleg grunn for oppseiing, medan eit forslag frå eit mindretal går inn for at arbeidstakarar skal kunne stå i stilling til 70 år etter eiga ønskje. Innføring av ein slik rett vil røre ved arbeidstakarvernet i arbeidervernlova og reise praktiske og rettslege problemstillingar for partane i arbeidslivet. Utgreiinga tilrår nærare drøfting med partane, avklaringar knytte til kva trygdesystemalternativ som skal leggast til grunn, og særskilde løysingar for offentlege tenestemenn som ligg utanfor arbeidervernlova. Sekundære spørsmål er behovet for avgrensingar og unntak, klargjering av sakleghetsvurderingar ved oppseiing, og tidspunkt for ei eventuell vidare utgreiing etter at Stortinget har handsama pensjonssaka. Samla konkluderer utgreiinga med at saka er kompleks, krev handsaming i samarbeid med arbeidslivets partar, og at ein må utforme konkrete reglar som balanserer arbeidstakarvern med arbeidsgjevarens behov og trygdesystemets rammer.