NOU 1977: 13 - Erstatning for tap av tamrein og bufe

Utgreiinga tek for seg problema med tap av tamrein og bufe på beite som følgje av rovvilt og andre årsaker, i ei tid då større rovviltartar har fått sterkare vern. Ho skildrar korleis fredingar av ørnar, jerv, ulv og bjørn og utfasinga av visse jaktmiddel har ført til at det offentlege i større grad er gjort ansvarleg for skadar som oppstår. Samstundes finst det ulike, delvis midlertidige erstatningsordningar — mellom anna bruken av reglar fastsette for ørn analogt for andre freda arter, og midlar frå eit «Tiltaksfond for tap av sau» etter jordbruksavtalen. Utvalet vurderer både erstatningsreglar og førebyggjande tiltak, og legg vekt på å finne ei så samla og økonomisk forsvarleg løysing som mogleg. Sentral i analysen er balansen mellom verninteresser og landbruksinteresser, korleis kostnadane ved erstatningar skal finansierast, og korleis praktiske tiltak (gjeting, tilskot til gjetar, gjerder, organisert tilsyn og sanking) kan redusere tap og dermed lette det økonomiske presset. Utgreiinga peikar på behovet for tydelege, permanente reglar for erstatning, betre organisering av tilsyns- og førebyggjande tiltak og ei klår finansieringsordning for å gi forutsigbarheit for både næring og forvaltning.