NOU 2000: 24 - Et sårbart samfunn

Denne utgreiinga tek føre seg at det moderne norske samfunnet har vorte meir sårbart som følgje av teknologisk kompleksitet, tett integrerte leveransekjeder og aukande avhengnad av elektroniske informasjons- og kommunikasjonssystem. Samstundes skiftar trusselbiletet frå enkle, manifesterte farar mot meir diffuse og elektroniske angrep, «mjuk» terror og aktørar som ikkje er statsaktørar. Utvalet peikar på at mange tiltak hittil er drevne fram av einskilde hendingar, ikkje av heilskaplege analysar og felles mål, og meiner at dette har ført til fragmentert organisering og ujamn beredskap. Visjonen er eit trygt og robust samfunn som avverjar truslar og overvinn kriser ved å verne sentrale samfunnsverdiar som liv, folkehelse, styringsevne og nasjonal suverenitet. Hovudprinsippa som blir framheva, er at staten må vere ein synleg og einskapleg drivkraft, at innsatsen må vere målretta på tvers av nivå (lokalt, regionalt, nasjonalt) og sektorar, og at det må utviklast partnerskap mellom offentleg sektor, kommunar, næringsliv og frivillige. Prioriteringar skal vere skadeførebygging, styrkt informasjons- og kraftberedskap, regulert ansvarsfordeling og regelmessig fagleg evaluering og forsking for å halde beredskapen oppdatert i eit raskt skiftande risikobilde.