Søk i NOU-arkivet

Utredninga tek for seg eit klart identifisert problem: dei ordinære rettergangsreglane er for lite eigna for tvistar med relativt låge økonomiske verdiar. Dette fører til urimelege rettslege kostnader, lang saksbehandlingstid og ein praktisk terskel som gjer at mange avstår frå å krevje rettslege krav innfridd. Samstundes aukar mengda mindre, private og forbrukarrelaterte tvistar i samfunnet. Rapporten vurderer om forliksrådsordninga kan nyttast eller må endrast, og ser på utanlandske løysingar som har innført enklare og meir summariske prosedyrar for ubestridte krav. Utvalet tilrår at ein må greie ut og utarbeide konkrete lovreglar for ein forenkla rettergang for mindre krav, avgrense kva saker som skal omfattast, vurdere automatiske justeringar av verdigrensa (t.d. etter konsumprisindeksen eller grunnbeløpet i folketrygda) og opne for unntak for visse sakstypar. Rapporten peikar òg på at slike endringar har administrative og økonomiske konsekvensar som må kartleggast, samt at overgangsreglar og forskrifter for lokale funksjonar (t.d. lensmenn) må følgje ei eventuell reform.