NOU 1977: 33 - Om endringer i erstatningslovgivningen

Utgreiinga tek for seg behovet for å modernisere reglane om erstatningsansvar i norsk rett, særleg knytt til lemping av ansvar, forsikringsgjevar sin regressrett, skadelidtes medverknad og skade voldt av fleire. Ho byggjer på tidlegare nordisk arbeid og målrettar å samle nye hovudreglar i skadeserstatningslova slik at reglane vert meir konsekvente og betre tilpassa samtidige risiko- og forsikringsforhold. Samfunnsutfordringa er å balansere vern av skadelidte mot omsyn til skadevolder og forsikringsselskap, samtidig som ein tek særleg omsyn til næringsverksemd og trafikkulykker. Utvalet går inn for ei generell lempingsregel som skal kunne setje ned eller fråverke erstatningsansvar, men snevrar denne regjeringa når skaden er skapt i næringsverksemd. Forsikringsgjevar sin regress vert kraftig avgrensa: i mange tilfelle skal skadelidte ikkje kunne krevje ansvar mot skadevolder når det finst forsikringsdekning, og forsikringsselskap får berre regress ved forsett eller grov uaktsomheit eller ved særleg risikofylt verksemd utløyst av slik åtferd. Vidare føreslår utvalet endringar i reglane om medverknad som i fleire tilfelle styrkjer skadelidte, men med dissens for reglar knytte til motorvognulukker, særleg med omsyn til førar versus passasjerar. Forslaget omhandlar òg fordeling mellom fleire skadevolderar, med eksplisitt merking av forsikringar ved fordeling.