NOU 2002: 3 Eierbegrensning og eierkontroll i finansinstitusjoner

Utgreiinga vurderer nasjonalt regelverk som fastset ei generell 10% grense for eigardelar i finansinstitusjonar opp mot EØS-rettarlege krav og føreseielege verknader for finansmarknaden. Ho peiker på at hovudintensjonane bak eiierskapsregulering – å sikra sjølvstendige finansinstitusjonar, motverka for sterk konsentrasjon av økonomisk makt og hindra kryss-eigarskap mellom finansaktørar – framleis er relevante, men at nærings- og marknadsstrukturen har endra seg dei siste 10–15 åra slik at verknadene og prioriteringane bør nyanserast. Rapporten tilrår å gå bort frå ein rigid prosentsperre og innføre eit skjønsmessig, kontrollbasert regime i tråd med modellen i EU/EØS-direktiv: kvalifiserte eigarhald skal meldast og vurderast av tilsyn, med moglegheit for avslag eller pålegg for å tryggja finansiell stabilitet og konkurranse. Utvalet meiner slike endringar bør gjennomførast uavhengig av pågåande EØS-kontrollsaker, fordi eit viserleg, fleksibelt system betre ivaretek både offentlege omsyn og EØS-kompatibilitet. Samstundes vert det framheva at rettsresultatet i ein eventuell domstolssak er usikkert.