Søk i NOU-arkivet

Utgreiinga handlar om korleis skrivemåten av norske stadnamn bør handterast og normerast. Ho tek for seg både prinsipielle språklege spørsmål, juridiske rammer, praktiske og administrative ordningar, økonomiske konsekvensar og samarbeidet med samiske institusjonar. Bakgrunnen er tidlegare offentlege vurderingar som peikte på manglande heilskapleg regulering av stadnamn og ulik praksis kring bruksnamn, gardsnamn og offentleg namnebruk. Utvalet har hatt brei mandatformulering: å leggje fram forslag til nye reglar for skrivemåten, vurdere om det trengst lovheimel, organisering av namnekonsulenttenesta, etablering av klageinstans og rådgjevingsordningar, og å drøfte bruk og handsaming av samiske stadnamn (utan å ta stilling til samisk ortografi). Rapporten framhevar behovet for tydelegare fagleg styring, fastlagde rutinar for sakshandsaming, nært samarbeid mellom statlege og kommunale instansar og særskild kontakt og arbeidsgrupper for samiske spørsmål. Historiske reglar frå tidlegare tid vert løfta fram som utgangspunkt for vidare normeringsarbeid. Hovudmålet er å sikre språkvitskapleg og juridisk konsistent praksis som tek omsyn til kulturarv, lokalt bruk og rettstryggleik.