NOU 2013: 3 - Pensjonslovene og folketrygdreformen III

Denne utgreiinga behandlar korleis ein ny lov om kollektiv tjenestepensjonsforsikring bør innførast saman med alderspensjonen i ny folketrygd. Sentrale utfordringar er å sikre at rettar som allereie er opptente, ikkje blir svekte, samstundes som ny pensjonsopptening vert tilpassa folketrygdreforma og framtidige kapitalkrav. Utvalet føreslår ei fleksibel overgangsordning der vidare opptening skjer etter ny pensjonsplan, medan allereie opptent årleg pensjon blir verande i den eksisterande ordninga utan utsteding av fripoliser. Regelverket skil tydeleg mellom tidlegare og ny pensjonsopptening ved å opprette eigen pensjonsbeholdning for midlar knytt til tidlegare opptjening. Dette skiljet ligg til grunn for fordeling av avkastning, risiko og kostnader ved vidare drift av pensjonsordninga. Det er føreslege særreglar som gir moglegheit for vidare ytelsesbasert opptening for arbeidstakarar fødde i 1962 eller tidlegare, slik at nær pensjonsalder ikkje urettferdig avbryt opptening. Ordninga søkjer òg å bremse vidare akkumulering av avkastnings- og levealdersrisiko i pensjonsinnretningane og å dempe effektane av komande kapitalkrav. Reglane er utforma i tråd med tilbakeverknadsforbodet i Grunnlova slik at ingen rettar frå før lovinngangen vert innskrenkte.